Może być biała, czarna lub kolorowa Może być gładka lub perforowana. Ekran taki powinien być usztywniony drewnianą ramową konstrukcją. Zawieszamy go na zacementowanych hakach w pewnym odstawieniu od ściany (10-12 cm) na wysokości korygującej ogólne proporcje wnętrza.

Dawniej obok malarstwa poczesne miejsce we wnętrzu zajmował, rzeźba. Wnętrze współczesne tę formę dekoracji zarzuciło niemal zupełnie. Odrzuciliśmy porcelanowe baletnice, potępiliśmy pamiątki z Juraty Nawet miniaturki wieży Eiffla za trzy nowe franki sprzedawane na Montmartrze przyprawiają o mdłości. No dobrą rzeźbę nos nie stać, a jeśliby się nawet znalazło nie byłoby gdzie jej w mieszkaniu postawić. Jak więc przełamać suchą rzeczową kompozycję form technicznych. Powie ktoś ceramika.

Oczywiście. Dobra w kolorze i rysunku skorupa kostropata, krzywa, przypalona, z powodzeniem przeciwstawi się płynne) linii, lśniącej powierzchni i chemicznej barwie laminatów, plastyków, lakierów czy gąbek. Ceramika nie zaspokoiła jednak wszystkich ambicji. Wiek dwudziesty dał nam sprzęt doskonały użytkowo, ale surowy, oschły, pozbawiony wszelkiego sentymentu. I oto wystąpiło zjawisko bez precedensu zadziwiające, nie spotykane dotąd w historii.

Człowiek XXI wieku, dziecię ery atomu i elektryczności, sprzeniewierzył się swojej epoce, zmęczony technicznym racjonalizmem, które bezwzględnie wkracza do wszystkich zakątków życia. „Styl” nowoczesny, jak się okazuje aranżacje wnętrz warszawa, nie jest w stanie zaspokoić wszystkich aspiracji współczesnego człowieka: w swym najbliższym otoczeniu domaga się on wartości, których nie dał mu sprzęt wyłącznie sprawny i racjonalny. Wyrazem tego zmęczenia techniką stał się awans rękodzieła i coraz wyraźniejsze dążenie do archaizacji, do szukania starego oryginalnego piękna. Jednym z przejawów tego powszechnego w całym cywilizowanym świecie zjawiska jest wielkie zainteresowanie starym sprzętem.